替人垂泪到天明
[font=宋体][size=14pt][color=#000000][size=3] 虽然前天晚上几乎一夜无眠,但昨晚滴落在雨棚上的滴答滴答的雨声依然让人难以入梦。[/size][/color][/size][/font][font=宋体][size=14pt][color=#000000][size=3] 很多写雨的诗句跳入脑中,最先想起了柳永的《雨霖铃》:[/size][/color][/size][/font]
[font=宋体][size=14pt][color=#000000][size=3] “寒蝉凄切,对长亭晚,骤雨初歇。都门帐饮无绪,留恋处,兰舟催发。执手相看泪眼,竟无语凝噎。念去去,千里烟波,暮霭沉沉楚天阔。 多情自古伤离别,更那堪冷落清秋节,今宵酒醒何处?杨柳岸晓风残月。此去经年,应是良辰好景虚设。便纵有千种风情,更与何人说。”[/size][/color][/size][/font]
[font=宋体][size=14pt][color=#000000][size=3] 由于这是首离别诗,就联想起了李商隐的《夜雨寄北》:[/size][/color][/size][/font]
[font=宋体][size=14pt][color=#000000][size=3] “君问归期未有期,巴山夜雨涨秋池。何当共剪西窗烛,却话巴山夜雨时。”[/size][/color][/size][/font]
[font=宋体][size=14pt][color=#000000][size=3] 还想起了很多的诗,比如杜牧的《赠别二首》其二:[/size][/color][/size][/font]
[font=宋体][size=14pt][color=#000000][size=3] “多情却似总无情,唯觉樽前笑不成。[/size][/color][/size][/font]
[font=宋体][size=14pt][color=#000000][size=3] 蜡烛有心还惜别,替人垂泪到天明。”[/size][/color][/size][/font]
[font=宋体][size=14pt][color=#000000][size=3] 突然有个奇怪的想法:这老天爷天天晚上下雨,难道是在学蜡烛“替人垂泪到天明”?[/size][/color][/size][/font]
页:
[1]